De afgelopen weken hebben we vaker (donkere) wolken gezien dan de zon. Niet helemaal gebruikelijk deze tijd van het jaar, maar toch moeten we het er mee doen. Het weer kunnen we immers niet beïnvloeden. Zo zijn er ook andere omstandigheden in ons leven die we niet, of slechts gedeeltelijk, kunnen beïnvloeden.

Boven mijn patiënten drijven vaak ook donkere wolken. Bijvoorbeeld iemand met longcovid die moeilijk hersteld en zich afvraagt of het werk wat ze doet nog wel haalbaar is. Of iemand die zich afvraagt hoe lang hij nog kan zorgen voor zijn dementerende echtgenote. Of die mevrouw die bijna niet meer kan lopen en niet meer kan blijven functioneren in de huidige woning.

Soms drijft er wel eens zo’n wolk met me mee naar huis. Het is allemaal niet niks en ik ben ook maar een mens. Gelukkig heb ik geleerd om de wolk ook weer weg te laten drijven. En ik weet: achter de wolken schijnt altijd de zon. Ook al gaat het eerst regenen of misschien wel hagelen of onweren, er zijn altijd weer lichtpuntjes. Soms groot en veel, soms maar weinig en klein. Maar ze zijn er altijd, ook voor u!