Dementie, een moeilijk iets. Het lijkt me verschrikkelijk om te krijgen, maar ook voor de naasten is het een zware dobber. Toch is de kans ontzettend groot dat u en ik hiermee te maken krijgen of al hebben. Het is namelijk de grootst groeiende doodsoorzaak in Nederland volgens het CBS. 1 op de 3 vrouwen krijgen het!! (En 1 op de 7 mannen). Door de vergrijzing nemen het aantal mensen met dementie fors toe en zal het aantal zelfs verdubbelen de komende jaren. Dit zijn nogal cijfers he?! U begrijpt dan misschien ook dat het een grote uitnodiging wordt om passende zorg voor iedereen in te zetten en de druk op mantelzorgers nóg hoger wordt. Ik maak me zorgen.

Lekker deprimerend verhaal zo aan het begin van het nieuwe jaar. Toch is er ook wel hoop. Nee, dementie is niet te genezen. Maar we kunnen wel zo goed mogelijk voor deze mensen zorgen. Onlangs zag ik de documentaire van Teun Toebes: “Human Forever”. Teun, een jonge en bevlogen verpleegkundige, nam in verschillende landen over heel de wereld een kijkje in de (dementie)zorg. Wat daar heel erg uit naar voren kwam is dat meer geld niet per definitie betere zorg betekend. Het gaat vooral om aandacht en liefde. Dat is gratis en ik hoop dat we daar allemaal iets van te geven hebben. We vinden het tenslotte ook fijn om te krijgen. De kernboodschap was dan ook: ‘blijf in een mens altijd de mens zien.’

Wat als ik het later even niet meer weet? De kans dat ik dementie krijg is dus 1 op de 3. Dan hoop ik dat er mensen zijn die me met aandacht en liefde zullen helpen. Ook met geduld en begrip. Hoe de zorg er dan uitziet als het zover is? Geen idee… wat ik wel weet is dat ze zorg grote veranderingen aan het doormaken is. En er zullen er de komende jaren ongetwijfeld nog veel volgen. Wat vind u belangrijk als u zorg nodig heeft? En wat heeft u zelf te bieden, voor uw familie / kennissen / buren? Een beetje aandacht en liefde misschien?