Later… later klinkt nog ver weg. Geen zorgen voor de dag van morgen zult u denken. Nou, ik heb die zorgen soms wel. Ik zie in mijn werk dagelijks dat ouderdom met gebreken komt. Zelfstandig blijven functioneren en/of in uw eigen huis blijven wonen kan dan wel eens lastig worden. Veel mensen denken: ‘nou, dat zie ik dan wel.’ Keuzes worden vaak pas genomen op een moment dat het niet anders meer kan. Een aanpassing of verhuizing wordt regelmatig zo lang mogelijk uitgesteld. Maar in de tijd waarin we nu leven, is dat niet altijd een verstandige keuze. Seniorenwoningen liggen niet voor het oprapen, zorgpersoneel al helemaal niet. En een aanpassing of verbouwing is ook niet in dezelfde week geregeld. Niemand kan in de toekomst kijken, maar vooruit denken is wel heel verstandig.

Gelukkig zie ik ook in mijn werk prachtige voorbeelden. Mensen die op tijd verhuizen of verbouwen. Mensen die openstaan voor advies en op tijd hulp vragen. Betrokken families, die intensief mantelzorg verlenen. Mensen die zich bewust voorbereiden op de toekomst.

Hoe wilt u uw oude dag invullen? Ga met elkaar in gesprek! Hoe oud we worden weet niemand. Ook niet hóé we oud worden. Veel of weinig gebreken, dat kunnen we niet kiezen. Wat we wél kunnen doen is beslissen hoe we met dingen om gaan.

Mijn huis is niet levensloopbestendig. Ooit moet ik dus verhuizen, of op tijd gaan sparen voor een traplift. Ik ben ondernemer en krijg dus niet ‘automatisch’ pensioen. Daarom moet ik vooruit denken en keuzes maken. En: wie gaat er later voor míj́ zorgen als ik iets ga mankeren? Nadenken over later, daar ben ik nog veel te jong voor! Of toch niet?!