Bezinning, dat klinkt wellicht een beetje zweverig. Maar het betekend gewoon reflecteren en nadenken. Rond oud en nieuw vind ik persoonlijk een goed moment daarvoor. We blikken dan terug op het afgelopen jaar. Wat waren hoogte- en dieptepunten? Maar het is ook een tijd van goede voornemens. Wat gaan we het komende jaar anders doen? Ik heb er al vaker over geschreven.

Eigenlijk vind ik de zomervakantie ook zo’n moment van bezinning. Hoewel het werk (in de zorg) gewoon doordraait, staan er toch ook veel dingen stil. Wat minder overleggen, een andere sfeer en begrip als iets net wat langer duurt. Tijd en ruimte voor bezinning dus. Waarom doe ik de dingen die ik doe? En doe ik ze goed? Wat kan beter? Waar word ik blij van? Wat kost me (te veel) energie?

In een maatschappij die alsmaar door raast is het belangrijk soms even stil te staan. Even adempauze. We hoeven niet massaal een sabbatical in te plannen nu, maar iedere dag slechts een paar minuten. Dit is vaak ook onderwerp van gesprek met mijn patiënten. Even inchecken bij jezelf en stilstaan bij hoe het met jezelf gaat. Hoe voel je je? Wat vreet energie? Wat levert energie op? Hoe is de balans daartussen? Het is niet altijd makkelijk om eerlijk tegen jezelf te zijn. Dat is zelfs een beetje confronterend misschien. Maar in een maatschappij die alsmaar door raast, mogen we onszelf niet vergeten. Even stil staan, een momentje van bezinning en lief zijn voor jezelf.