Loslaten
23-11-2026
Herfst, het seizoen van loslaten. De dagen worden korter, de wintertijd gaat in, de blaadjes vallen van de bomen. Dit is niet zo maar. Bomen laten hun bladeren los om energie te sparen en om de winter door te komen. Daarnaast zijn de bladeren weer voeding voor de bodem. Wat kunnen we daar zelf van leren? Soms is loslaten nodig om weer vooruit te kunnen. Soms moet er wat ballast uit onze ‘rugzak’ om ruimte te maken voor nieuwe dingen of om juist ruimte te maken voor wat blijft. Kijk nog eens naar de bomen en de vallende blaadjes. En laat bij elk vallend blad zelf ook een (negatieve) gedachte los en laat hem mee dwarrelen naar beneden. Laat het los. Loslaten is geen falen, maar zelfzorg.
Loslaten is niet makkelijk. Ook ik laat eind van dit jaar een deel van mezelf los. Iets moois waar ik jarenlang keihard voor heb gewerkt en zelf heb opgebouwd. Ik laat praktijklocaties los, samenwerkingen, patiënten, hulpmiddelen en mijn vertrouwde naam en logo. Maar ik kijk ook uit naar mijn nieuwe pad! En een nieuwe praktijklocatie, nieuwe samenwerkingen, nieuwe patiënten én nog veel meer! Ik sta vol achter de keuze die ik heb gemaakt om me als ergotherapeut te specialiseren in vermoeidheidsklachten. Maar keuzes maken vraagt ook om loslaten. En dat doet ook heus wel een beetje pijn. Natuurlijk ga ik ook bepaalde aspecten missen, maar ik maak ruimte voor andere dingen. Ik laat dingen los, maar kijk ook vooral vooruit. Net als na iedere herfst (en winter) wordt het altijd weer voorjaar. De blaadjes groeien weer aan.
Ga je mee op pad? Een mooie boswandeling misschien?